ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ, Αντιδήμαρχος Παιδείας και Κοινωνικής Μέριμνας

...όταν θα αρχίσουν να κλείνουν αυτές οι δομές θα είμαστε χαρούμενοι γιατί θα ελαχιστοποιούνται τα προβλήματα.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ ΣΤHΝ ΣΟΦΙΑ ΔΙΓΕΝΗ-ΚΟΛΙΟΤΑΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ

Το Περιστέρι, ένας Δήμος μεγάλος, που ανάμεσα σε όλα όσα πρέπει να καλύψει γιγαντώνεται τελευταία το πρόβλημα που δημιουργούν οι συνθήκες που βιώνουμε. Μακρόχρονη οικονομική κρίση, πανδημία, ανεργία, φτώχεια… Οι Δομές Κοινωνικής Μέριμνας του Δήμου Περιστερίου επιχειρούν να καταπολεμήσουν το φαινόμενο της Φτώχειας, την ίδια ώρα που η οικονομική και η υγειονομική κρίση πλήττουν την χώρα μας και έχουν κάνει τις επιπτώσεις να είναι ιδιαίτερα έντονες στις ευπαθείς ομάδες.

Η εφημερίδα «ΑΤΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ» συνάντησε πρόσφατα τον Αντιδήμαρχο Παιδείας και Κοινωνικής Μέριμνας κο Τάσο Θεοδωράκο και έμαθε, από πρώτο χέρι , ότι στο Δήμο Περιστερίου η αλληλεγγύη γίνεται καθημερινά πράξη και η κοινωνική συνοχή είναι για τον Δήμαρχο Ανδρέα Παχατουρίδη αλλά και όλους στην διοίκηση του Δήμου, μονόδρομος. Κοινωνικό Παντοπωλείο, Κοινωνικό Φαρμακείο, Κοινωνικά Συσσίτια, «Από την πρώτη μέρα δίπλα τους», «ΣΕ ΕΧΩ ΕΝΝΟΙΑ», «Στέγαση και εργασία»,... Προγράμματα που τρέχουν και είναι ανοικτά για όσους έχουν ανάγκη.

Υπάρχει μία

αλυσίδα

προσφοράς και

αλληλεγγύης.

Αυτή η αλυσίδα

δεν πρέπει να

σπάσει ποτέ.

ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ: Ναι, κυρία Διγενή, τα τελευταία χρόνια ασκούμε διοίκηση σε ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον και το λέω αυτό γιατί το περιβάλλον αυτό δημιουργεί αλυσιδωτά προβλήματα, δηλαδή κρίση, κορονοϊός, ενεργειακή κρίση. Τι σημαίνουν αυτά; Φτωχά εισοδήματα. Κατ΄ επέκταση αυτό σημαίνει

περισσότεροι άνθρωποι σε ακραία φτώχεια, αυτόματα αλυσιδωτά προβλήματα μέσα στην οικογένεια. Την περίοδο της πανδημίας αλλά και της κρίσης που δεν υπήρχαν δουλειές, η ανεργία ήταν ο κύριος αντίπαλος των οικογενειών. Βλέπω οικογένειες οι οποίες είχαν τη διαδρομή τους, οι οποίες έβγαζαν τα απαραίτητα

για την οικογένειά τους, δουλεύοντας η μητέρα και ο πατέρας, ξαφνικά να μένουν άνεργοι όλοι μέσα στην οικογένεια. Το εισόδημα να γίνεται μηδέν και μπορούμε να καταλάβουμε το πώς αισθάνονται εκείνη τη δεδομένη στιγμή αυτοί οι άνθρωποι αν βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση τους. Από τη μία στιγμή στην άλλη

να μην έχουμε τίποτε. Από τη στιγμή που μέχρι πριν λίγο θα μπορούσαμε να πληρώσουμε το φροντιστήριο των παιδιών στην ξένη γλώσσα, τα απαραίτητα για τη διατροφή τους, την ένδυσή τους, να φτάνουμε στο μηδέν και να μην μπορούμε να καλύψουμε ούτε τις βασικές ανάγκες, όχι επειδή δεν θέλουμε, όχι επειδή είναι

επιλογή μας, όχι επειδή δεν μας βοηθάει κάποιο θέμα υγείας, αλλά επειδή αισθανόμαστε δυνατοί, ικανοί και δεν μπορούμε να βρούμε μία δουλειά!

ΔΡΑΣΗ «ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ» ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ: Η αγωνία για να αντιμετωπίσετε αυτό το θεριό είναι έντονη. Διακρίνω λοιπόν τη θέλησή σας να κάνετε την αλληλεγγύη πράξη. Να δώσετε μια ανάσα στους νοικοκυραίους του Δήμου σας. Τι κάνατε λοιπόν;

ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ: Στη μάχη αυτή είναι ένας δήμαρχος, είναι ένας αντιδήμαρχος, είναι μία ολόκληρη παράταξη, είναι ένα ολόκληρο δημοτικό συμβούλιο και είναι και ο κόσμος που αγκαλιάζει τέτοιες πρακτικές. Είναι μία όμορφη διαδρομή γιατί βλέπουμε ότι υπάρχει αγάπη και καλοσύνη στον κόσμο και ο

κόσμος θέλει να προσφέρει αλλά πρέπει να διασφαλίσουμε την προσφορά ώστε να γίνεται με τέτοιο τρόπο που να αποτυπώνεται και το αποτέλεσμα. Υπάρχει μία αλυσίδα εκείνου που προσφέρει, εκείνου που τα διαχειρίζεται και του ενδιαφερόμενου που λαμβάνει τη βοήθεια. Αυτή η αλυσίδα δεν πρέπει να

σπάσει ποτέ. Στον δήμο Περιστερίου, ο δήμαρχός μας, ο Ανδρέας Παχατουρίδης, πρόταξε τα κοινωνικά προβλήματα της, γιατί βλέπαμε το τι έρχεται, αλλά και καθημερινά κατά την πορεία της κρίσης τις ανάγκες του κόσμου να πληθαίνουν και να αυξάνονται, εκεί έπρεπε εμείς να ενεργοποιήσουμε ότι έχουμε στα χέρια μας και να εφεύρουμε κοινωνικά προγράμματα έτσι ώστε στοχευμένα να βοηθάμε τον κόσμο.

Στο δήμο Περιστερίου λειτουργεί, κοινωνικό συσσίτιο, κοινωνικό φαρμακείο,Κοινωνικό Παντοπωλείο, η δράση που ξεκίνησε να λειτουργεί και λειτουργεί μέχρι τώρα μόνο στο δήμο Περιστερίου, που ονομάζεται από την πρώτη μέρα δίπλα τους. Μια δράση που έχει σημείο αναφοράς στις μητέρες που φέρνουν στη ζωή ένα νεογέννητο μωρό. Τις μητέρες οι οποίες δεν μπορούνε να εργαστούν είτε είναι μονογονεϊκές και τις οικογένειες οι οποίες βιώνουν την ακραία φτώχεια και δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τα απαραίτητα. Ο Δήμαρχος Περιστερίου είπε ότι: θα ανοίξουμε τα χέρια μας, θα δημιουργήσουμε όλοι μαζί μία μεγάλη αγκαλιά, θα ενώσουμε την αγκαλιά μας με την αγκαλιά του πατέρα και της μητέρας που φέρνει στη ζωή αυτό το μωρό και θα τους πούμε ότι όλα τα προβλήματα μαζί θα τα ξεπεράσουμε, ότι εμείς θα καλύψουμε τις ανάγκες του. Το παιδί είναι ευλογία και όσοι έχουμε κρατήσει στην αγκαλιά μας ένα νεογέννητο μωρό, πόσο μάλλον το δικό μας, έχουμε βιώσει πρωτόγνωρα συναισθήματα όμως όταν καταλαγιάζουν αυτά, έτσι όπως λειτουργεί η ελληνική οικογένεια, μας διακατέχει ένα αίσθημα υποχρέωσης. Να είμαστε δίπλα σε αυτό το παιδί σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Αν λοιπόν μπούμε στην ψυχολογία των ανθρώπων και αναρωτηθούμε πώς αισθάνεται ο πατέρας και η μητέρα όταν έχουν ένα παιδί να κλαίει, επειδή δεν μπορούν να βρουν τη σκόνη το γάλα για να χορτάσει το παιδί τους, που τον οδηγούμε, σε τι συμπεριφορές; Αυτό το ερώτημα μας οδήγησε στην απόφαση να καλύπτουμε από το πρώτο δευτερόλεπτο που θα γεννηθεί το μωρό και μέχρι να ολοκληρώσει το πρώτο έτος της ζωής του – και αυτό γιατί τα γάλατα διαχωρίζονται σε γάλα πρώτης βρεφικής και δεύτερης βρεφικής ηλικίας - τις πάνες, το βρεφικό γάλα, το καρότσι, όλη την προίκα του μωρού, τις κούνιες, τους βραστήρες, τα μπιμπερό, ό,τι θέλει η οικογένεια και ότι χρειάζεται για έναν ολόκληρο χρόνο εντελώς δωρεάν.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ: Ποιες είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις που θα μπορούσε ένα ζευγάρι να συμμετέχει σε αυτό το πρόγραμμα;

Επειδή είναι πολύ ωραία η ερώτηση που μου κάνετε κυρία Διγενή, θέλω να σας πω ότι όταν κάνεις κοινωνική πολιτική την κάνεις στοχευμένα, την κάνεις για αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη, είναι αυτό που σας είπα, αυτή η αλυσίδα. Εμείς έχουμε λιώσει τα παπούτσια μας και παρακαλάμε για χορηγίες, για να

μπορούμε να καλύψουμε όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα για αυτές τις οικογένειες. Αυτοί οι άνθρωποι που τα δίνουν πρέπει να τα δίνουν εκεί που υπάρχει ανάγκη, οπότε υπάρχουν κριτήρια αλλά και κοινωνική έρευνα από κοινωνικό λειτουργό. Περνάει η αίτηση από την κοινωνική έρευνα, μία επιτροπή

αποφασίζει αν πρέπει να μπει στο πρόγραμμα ή δεν πρέπει και έτσι επιλέγονται οι συγκεκριμένες οικογένειες. Σύμφωνα με την κοινωνική έρευνα κάποια πράγματα μεταβάλλονται, μία οικογένεια που πληρώνει 400 ευρώ ενοίκιο έχει μία τεράστια διαφορά από μία άλλη η οποία δεν πληρώνει καθόλου ενοίκιο. Υπάρχουν κοινωνικά κριτήρια που εντάσσουν τον κόσμο μέσα σε αυτή τη δράση μέχρι να συμπληρωθεί το ένα έτος και μετά αν

η οικογένεια συνεχίζει να έχει προβλήματα μεταπηδά αυτό στο κοινωνικό παντοπωλείο και ούτω καθεξής για να καλύψουμε τις ανάγκες των παιδιών. Μια οικογένεια που μπαίνει στο πρόγραμμα «Από την πρώτη μέρα δίπλα σου», από την πρώτη μέρα μέχρι και να συμπληρώσει το πρώτο έτος το μωράκι της λαμβάνει βοήθεια σε προϊόντα γύρω στα τρεισήμισι χιλιάδες ευρώ!

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ: Να σταθώ λίγο εδώ; Για να γίνεται αυτό καταλαβαίνω ότι θα έπρεπε να έχει γίνει πριν μία πολύ μεγάλη οργάνωση. Δηλαδή εσείς, η ομάδα αυτή της κοινωνικής υπηρεσίας μαζί με το Δήμαρχο μας, θα πρέπει να είχατε κάνει δουλειά που θα μπορούσαν να είχαν κάνει τέσσερις - πέντε υπουργικές καρέκλες;

ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ: Κυρία Διγενή θα σας πω την αλήθεια, γιατί αυτό το πρόγραμμα το έχω ζήσει από την πρώτη στιγμή, για αυτό σας είπα ότι αυτή η θέση που μου εμπιστεύτηκε ο δήμαρχος είναι ευλογία γιατί πρώτα από όλα διορθωνόμαστε εμείς ως άνθρωποι, αρχίζουμε και αντιμετωπίζουμε τον κόσμο εντελώς διαφορετικά, γιατί βιώνουμε το πρόβλημα, το έχουμε μπροστά μας, το αντιμετωπίζουμε καθημερινά και ορισμένα πράγματα που τα θεωρούμε δεδομένα για κάποιους άλλους δεν είναι και η διαφορά μας με αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι εμείς αυτή τη δεδομένη στιγμή ακόμα είχαμε τη δουλειά μας, αυτή είναι η διαφορά.

Και πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι μπορεί και εμείς κάποια στιγμή να βρεθούμε στη θέση τους. Οπότε ο δήμος Περιστερίου, όπως κανένας άλλος δήμος στην Ελλάδα, δεν βλέπει αυτούς τους ανθρώπους ως επαίτες και τους φωνάζουμε να έρθουν να χτυπήσουν την πόρτα της κοινωνικής υπηρεσίας.

Είναι προγράμματα κοινωνικά του δήμου μας και τίποτα άλλο με στόχο να ξεπεράσουν μία συγκεκριμένη δυσκολία έτσι ώστε να πατήσουν στα πόδια τους και έτσι να έχουμε πετύχει το στόχο μας και να μας πουν κάποια στιγμή «σας ευχαριστούμε πολύ δεν σας έχουμε άλλο ανάγκη» γιατί αυτός είναι ο στόχος.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ: Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος. Γιατί και εγώ έχω πει πάρα πολλές φορές ότι δεν θα πρέπει να είμαστε και πάρα πολύ χαρούμενοι που υπάρχουν συσσίτια ακόμα σήμερα…

ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ: Όντως, όταν θα αρχίσουν να κλείνουν αυτές οι δομές θα είμαστε χαρούμενοι γιατί θα ελαχιστοποιούνται τα προβλήματα, από εκεί και πέρα για να απαντήσω στην ερώτηση σας, είναι ένα ταξίδι πολύ όμορφο να έχεις μία ιδέα και να προσπαθείς να την κάνεις πράξη. Η ιδέα του δήμου Περιστερίου, του δημάρχου και όλης της δημοτικής ομάδας ήτανε ότι πρέπει συγκεκριμένα να δίνουμε βοήθειες και λύσεις σε κοινωνικές ομάδες. Καταγράφουμε ό,τι μπορούμε περισσότερο να προσφέρουμε. Γιατί μη νομίζετε και εμείς σκαλοπάτι - σκαλοπάτι ανεβαίνουμε και για μας είναι πρωτόγνωρα τα πράγματα. Πρέπει να στήσουμε όλο το μηχανισμό να δουλέψει ώστε οι άνθρωποι να έρθουν με αξιοπρέπεια σε ένα χώρο, με προγραμματισμένο ραντεβού. Αυτό είναι μέγα για μας, ο σεβασμός που δείχνουμε σε αυτούς τους ανθρώπους. Έτσι στήνεται όλη η δράση και φτάνουμε στο θεμιτό αποτέλεσμα. Δεν σας κρύβω ότι έρχονται ζευγάρια για να πάρουν τα πράγματά τους με χαμόγελο. Αυτές είναι πολύ όμορφες στιγμές μέσα από αυτή τη δράση.

ΣΕ ΕΧΩ ΕΝΝΟΙΑ

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ: Κάνατε και κάτι ακόμα πέρα από την αγκαλιά που ανοίξατε για τα νεογέννητα. Δημιουργήσατε μια ακόμα κοινωνική δράση για τον φοιτητή και την φοιτήτρια. Να τους δώσετε φτερά να μπορούν να σπουδάσουν με την άνεση κάποιου που ξέρει ότι τον έχετε έννοια.

ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ: Άλλη μία δράση στοχευμένη. Παιδιά που έχουν διαγωνιστεί και έχουν επιτύχει σε ένα πανεπιστήμιο επαρχιακής πόλης και αντιμετωπίζουν πρόβλημα για να καλύψουν τα έξοδά τους κι όταν λέμε δυσκολίες κατανοούμε ότι σε αυτήν την περίπτωση είναι σαν μία οικογένεια να συντηρεί δύο σπίτια. Ο Δήμος Περιστερίου με τη δράση «ΣΕ ΕΧΩ ΕΝΝΟΙΑ», που την κάνει κάθε μήνα, όπου υπάρχει πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, στέλνει ένα κουτί με είδη τροφίμων και ένα κουτί με είδη προσωπικής υγιεινής στους/στις

φοιτητές/τριες που καλύπτει τις συγκεκριμένες ανάγκες τους και έτσι οι οικογένειες τους να μπορούν να καλύψουν κάποιες άλλες ανάγκες. Αν δεν έχουμε χαρούμενους ανθρώπους δίπλα μας τι να το κάνω; Πόσες φορές έχει πει ο δήμαρχος: ωραίες οι πλατείες, ωραίες οι παιδικές χαρές αλλά αυτό που μας έλειπε τα τελευταία χρόνια, με όλα αυτά που βιώνουμε, είναι το χαμόγελο και η αισι-οδοξία, είναι η αγάπη. Οπότε ο στόχος μας είναι να βλέπουμε οικογένειες, που αντιμετωπίσαμε μαζί το πρόβλημα τους, να χαμογελάνε.

ΣΤΕΓΑΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ: Ένα ακόμη πρόγραμμα που φέρει και πάλι την υπογραφή του Δήμου Περιστερίου είναι το «στέγαση και εργασία». Μιλήστε μας και για αυτό;

ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ: Δεκάδες νοικοκυριά που διαβιούν σε συνθήκες αστεγίας, χωρίς τουαλέτα πολλές φορές, σε αποθήκες, σε παραπήγματα και τους βρίσκουμε στο δρόμο και θέλουν να συνεργαστούν, μπορούν να βρουν ένα σπίτι. Αυτό γίνεται τα τελευταία χρόνια. Αυτό είναι ένα πρόγραμμα του υπουργείου που συνέχεια ανανεώνεται. Γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια από την κοινωνική υπηρεσία κυρίως να πείσει αυτούς τους ανθρώπους να αφήσουν τη συνήθεια τους και να μπουν σε ένα σπίτι. Δυστυχώς έχουμε βρει ανθρώπους που

ζουν στο δρόμο. Αναλαμβάνουμε, τους καταγράφουμε και τους εντάσσουμε στο πρόγραμμα. Τους βρίσκουμε κατοικία, πληρώνεται το ενοίκιο, πληρώνεται η ΔΕΗ, τους εντάσσουμε στο κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, τους παρέχουμε τα φάρμακά τους, τη στήριξη καθόλη τη διάρκεια που είναι στο πρόγραμμα από Κοινωνική λειτουργό, οικοσκευή έτσι ώστε κάποια στιγμή να βρουν εργασία για να στηριχτούν στα πόδια τους. Έχου-

με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα. Επειδή ο δήμος Περιστερίου είναι Δήμος με πάνω από 100.000 κατοίκους εντάξαμε και το Αιγάλεω. Θα λειτουργήσουμε μαζί για κάποιες οικογένειες και κάποιους από το Χαϊδάρι οπότε θα συνεχίσει να λειτουργεί. Αυτοί οι άνθρωποι για να φτάσουν σε αυτό το σημείο είναι κουρασμένοι, είναι άνθρωποι ταλαιπωρημένοι. Και εμείς είμαστε εδώ να τους δείξουμε μία άλλη διαδρομή. Σε αυτό που γίνεται συμμετέχει όλο το Περιστέρι! Το άγχος μας και η μεγάλη μας δυσκολία είναι να επικοινωνήσουμε αυτό το μήνυμα να φτάσει παντού. Από τους συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, από όλους μας.

Γιατί αν γνωρίζουμε ότι κάπου υπάρχει πρόβλημα και δεν προτείνουμε λύση είμαστε συνένοχοι και εμείς. Οπότε όταν δημοσιοποιούμε μία κοινωνική δράση έχουμε πολλαπλά οφέλη. Πρώτα από όλα τα μαθαίνει ο κόσμος που έχει την ίδια ανάγκη και θα έρθει να μας βρει, ο ίδιος ο χορηγός σου λέει: «κάτι όμορφο φτιάχνεται εκεί θέλω να έχω και εγώ μία συμμετοχή». Μαθαίνει ο κόσμος και τα συζητάει και μας λέει ότι υπάρχει μία οικογένεια που θέλει βοήθεια, δείτε τι γίνεται, τρέξτε! Τα τηλέφωνα μας είναι ανοιχτά 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΏΝΗΣΗ: ΕΛΈΝΗ ΣΆΝΝΟΥ

 

Τηλέφωνα επικοινωνίας: ΤΜΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ: (210) 5701-538

ΤΜΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ: (210) 5701-571

ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ:(210) 5701- 573,574

Το Κέντρο Κοινότητας του Δήμου Περιστερίου λειτουργεί στο κτίριο της Ξυλοτεχνίας, στην οδό

Παρασκευοπούλου 25Α (κτίριο Γ) από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 9:00 έως τις 17:00.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΑΓΗΣΙΛΑΟ ΣΙΟΥΝΑ, Ηθοποιό

 …δεν αρκεί η εξωτερική εμφάνιση για να προχωρήσεις θέλει και υπόβαθρο φλόγα, πάθος, προσωπικότητα, ταλέντο

«Κάνοντας μια αναδρομή στη ζωή μου, διαπιστώνω πως από τόσο δα κοριτσάκι φλερτάριζα με την υποκριτική. Έκανα μιμήσεις, απήγγειλα ωραία στις εθνικές εορτές του σχολείου, διοργάνωνα θεατρικές παραστάσεις με δικά μου κείμενα… Όλο και το γυρόφερνα. Άλλωστε, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπως ήταν η Σητεία, δε υπήρχε περίπτωση να πει κάποιος «θέλω να γίνω ηθοποιός». Πολύ περισσότερο που μεγάλωνα σε ένα σπίτι με μπαμπά φιλόλογο καθηγητή και με παππού δάσκαλο. Το θέατρο δε θα μπορούσε να είναι μέσα στους επαγγελματικούς μου ορίζοντες. Όμως ο ηθοποιός γεννιέται ! Και η συνέχεια το απέδειξε και στη δική μου περίπτωση.»

Έτσι ξεκίνησε η κουβέντα μας με την Γωγώ Ατζολετάκη.  Ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, θιασάρχης, παραγωγός ραδιοφώνου και συγγραφέας, που στα Ελληνικά Καλλιστεία του 1971 κέρδισε τον τίτλο της 'Σταρ Ελλάς' και πέρασε στον μαγικό κόσμο της δημοσιότητας …

Το κορίτσι από την όμορφη Σητεία της Κρήτης που ως παιδί «έπαιζε», όπως μας είπε, «στις αλάνες και στους σχεδόν άδειους δρόμους, κι ήμασταν σε επαφή με τη φύση. Αυτά τα βιώματα μ’ έχουν σφραγίσει και γι’ αυτό θεωρώ τον εαυτό μου «παιδί του χωριού» και λιγότερο της πόλης» έγινε η Γωγώ της καρδιάς μας μέσα από κάθε τι που καταπιάστηκε .

• Δεχθήκατε κάποια επιρροή από την οικογένειά σας για να ασχοληθείτε με την υποκριτική;

Ιδιαίτερα, όχι. Ο μπαμπάς μου όμως ήταν πολύ θεατρόφιλος. Κι όταν ήρθαμε στην Αθήνα, για να εγκατασταθούμε οικογενειακώς, μας πήγαινε συχνά στο θέατρο. Σε αξιόλογες παραστάσεις. Βλέπαμε την Λαμπέτη, τον Μουσούρη, τις παραστάσεις του Μυράτ, του Χατζίσκου, παραστάσεις στο Εθνικό… Και μ’ αυτές τις εμπειρίες θέριευε η κλίση και η επιθυμία μου. Θυμάμαι, όταν είδαμε την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ στο Εθνικό, με Άριελ τη μοναδική Βέρα Ζαβιτσιάνου… θυμάμαι που γύρισα στο σπίτι και έγραψα στο ημερολόγιό μου : «Δεν θα γίνω τίποτ’ άλλο στη ζωή μου, εκτός από ηθοποιός».

• Το καλοκαίρι του 1973 κάνατε την πρώτη σας εμφάνιση στο θέατρο με το έργο του Δημήτρη Ψαθά «Ο Αφελής» με πρωταγωνιστή τον Γιάννη Γκιωνάκη. Πώς νιώσατε στο πλευρό ενός τόσο σπουδαίου ηθοποιού;

Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής. Δεν με απασχολούσε τότε, ούτε κι ένιωθα ιδιαίτερη συγκίνηση που θα έπαιζα δίπλα στον Γιάννη Γκιωνάκη. Αυτό που με δονούσε ήταν πως είχε φτάσει η ώρα να πατήσω σανίδι. Με το βάπτισμα της σκηνής ήμουν πλέον και επίσημα ηθοποιός. Είχα κατακτήσει το όνειρο !

• Το 1977 βραβευτήκατε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία σας στην ταινία του Ερμή Βελόπουλου «Το κλειστό παράθυρο». Θεωρείτε πως ήταν μια από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας σας;

Όχι… Δεν την θεωρώ κορυφαία στιγμή. Ασφαλώς χάρηκα, ασφαλώς ήταν τιμητική για μένα αυτή η βράβευση και σε τόσο νεαρή ηλικία (ήμουν μόνο 23 χρονών), αλλά τίποτα περισσότερο. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα μου θεωρώ μέχρι σήμερα τη συνεργασία μου με το θέατρο ΚΝΩΣΟΣ και τον Λάμπρο Τσάγκα, όταν με την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή εκπροσωπήσαμε την Ελλάδα στο 1^ο Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης της Τζακάρτας, στην Ινδονησία. Τον Ιούνιο του 2001. Μεταλαμπαδεύσαμε το αρχαίο ελληνικό θέατρο, την τραγωδία, σε ένα τόσο μακρινό μέρος. Μεγάλη η συγκίνηση, και ιδιαίτερα για μένα, που ερμήνευα την Αντιγόνη. Κάτι άλλο τόσο μεγάλο δεν αξιώθηκα ξανά. Αλλά, τα θαύματα δεν συμβαίνουν κάθε μέρα…

• Θεωρείτε πως η εξωτερική σας εμφάνιση σάς βοήθησε στα πρώτα βήματα της θεατρικής σας καριέρας;

Φαντάζομαι πως, ναι. Όμως, πιστέψτε με, δεν αρκεί η εξωτερική εμφάνιση για να προχωρήσεις. Ασφαλώς, γυναίκες και άντρες, εκμεταλλεύονται συχνά αυτό το δώρο της φύσης, αλλά για πολλούς γρήγορα έρχεται η από-μυθοποίηση. Αν δεν υπάρχει υπόβαθρο, φλόγα, πάθος, προσωπικότητα, ταλέντο… τελικά όλα καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος. Προσωπικά, δεν βασίστηκα ποτέ στην εξωτερική μου εμφάνιση.

• Έχετε κάνει θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο. Ποιο είναι αυτό που ξεχωρίζετε;

Έχω κάνει και πολύ ραδιόφωνο. Άλλη μια μεγάλη αγάπη. Και δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάτι απ’ όλα. Το καθένα το υπηρέτησα με την ίδια αφοσίωση και το ίδιο πάθος. Βέβαια, το θέατρο έχει άλλη μαγεία.

• Για πολλές δεκαετίες πρωταγωνιστούσατε σε εξώφυλλα περιοδικών. Μιλήστε μας για εκείνη την περίοδο της ζωής σας.

Α, ναι… τα εξώφυλλα. Ήταν πολύ όμορφη περίοδος και αυτή. Θυμάμαι που γινόταν πόλεμος στο σινάφι μας για το ποια πρωταγωνίστρια θα έμπαινε εξώφυλλο στο Χριστουγεννιάτικο ή στο Πασχαλινό, ας πούμε, τεύχος των περιοδικών. Ήταν τιμητικό να σε επιλέξουν οι ιθύνοντες, για να κοσμήσεις ένα εορταστικό τεύχος.

Προσωπικά, δεν είχα ποτέ όμως, τέτοια αγωνία. Οι προτάσεις ερχόντουσαν από μόνες τους. Με ζητούσαν… Και έτσι, όντως, έκανα πολλά εξώφυλλα. Είχα και καλή σχέση με τους φωτογράφους, είν’ η αλήθεια. Διαπροσωπική σχέση.

Από την άλλη, ασφαλώς και ήταν ένα απαραίτητο όπλο για τη δουλειά μου το εξώφυλλο, όμως ήταν και μια διαρκής ταλαιπωρία. Κομμωτήριο, να κουβαλώ ρούχα… πολλές φορές η φωτογράφιση ήταν εξωτερική, στη θάλασσα, στο βουνό… δεν ήταν παιχνιδάκι. Άσε, που καμιά φορά κρατούσε όλη τη μέρα. Γύριζα κατάκοπη στο σπίτι. Ήταν όμορφα, όμως…

• Πρωταγωνιστήσατε σε σειρές της κρατικής τηλεόρασης με υψηλή τηλεθέαση και μάλιστα σε μία από αυτές, «Ο κόσμος κι ο Κοσμάς» του Γ. Ξενόπουλου, το 1981, σημειώθηκε ογδόντα τοις εκατό τηλεθέαση. Ποιό ήταν το μυστικό της επιτυχίας; Τι είναι αυτό που λείπει από την σημερινή ελληνική μυθοπλασία;

Όλες οι τηλεοπτικές σειρές που είχα τη χαρά να συμμετέχω ή να πρωταγωνιστήσω, ήταν μεγάλες επιτυχίες. Και ο «Ρωμανός Δ’ Διογένης» και η «Υπέροχη γλωσσού»… Με μεγαλύτερη, βέβαια, αυτή που αναφέρατε. «Ο κόσμος και ο Κοσμάς».

Πιστεύω πως το μυστικό της επιτυχίας ήταν η καλή συνεργασία. Ήταν μεγάλη χαρά να πηγαίνουμε το πρωί στο γύρισμα, γιατί ξέραμε ότι θα περάσουμε καλά. Δεν υπήρχαν ίντριγκες, τσακωμοί, και πισώπλατα μαχαιρώματα. Τουλάχιστον, στις σειρές που συμμετείχα εγώ. Κι αυτό εκπέμπεται. Το κακό παρασκήνιο βγαίνει στο προσκήνιο.

Όσον αφορά στο σήμερα… Και σήμερα γίνονται –ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια‒ αξιόλογες σειρές, που τις παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον ο κόσμος. Αυτό που απαιτείται, κατά τη γνώμη μου, για την επιτυχία μιας σειράς (εκτός από το καλό σενάριο και τις καλές ερμηνείες), είναι η δημιουργία ατμόσφαιρας. Κι αυτό είναι στο χέρι του σκηνοθέτη. Η ατμόσφαιρα, δυστυχώς, λείπει από αρκετές σειρές που προβάλλονται σήμερα. Κι έτσι, δεν υποβάλλεται ο θεατής. Αυτό, βεβαίως, ισχύει και για τον κινηματογράφο.

• Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις του έργου του Γιώργου Α. Χριστοδούλου «Όταν η Φόνισσα συνάντησε τη Μήδεια» σε σκηνοθεσία Βασίλη Πλατάκη στο οποίο πρωταγωνιστούσατε στο θέατρο Μικρό Broadway. Τι αποκομίσατε από αυτή την παράσταση; Ετοιμάζετε κάποια νέα θεατρική δουλειά;

Ήταν ένα αξιόλογο έργο και μια παράσταση, που αληθινά θεωρώ ότι τιμά το βιογραφικό μου. Υποδύθηκα την «Μήδεια» και ήταν ίσως ο δυσκολότερος ρόλος που έχω ερμηνεύσει στην καριέρα μου. Πραγματικά ήταν στούντιο για μένα και μια ευκαιρία να μετρήσω τις υποκριτικές μου δυνάμεις. Οι πολύ καλές κριτικές που πήρα, ήταν το εύσημο και το βραβείο μου – δόξα τω Θεώ… Είχαμε όμως και καλό «μαέστρο». Και μαέστρος, σε κάθε θεατρική παράσταση, είναι ο σκηνοθέτης.

Για το μέλλον, όχι, δεν σχεδιάζω τίποτα προς το παρόν. Ίδωμεν!

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

• Από το 1989 αρχίσατε να γράφετε. 7 βιβλία με πιο πρόσφατο το «Κι όμως εμείς θα πάμε στον Παράδεισο» - εκδ. ΙΩΛΚΟΣ που εκδόθηκε το 2018 Μιλήστε μας γι' αυτή την ενασχόλησή σας. Ετοιμάζετε κάποιο νέο βιβλίο;

Όπως πιστεύω πως «ο ηθοποιός γεννιέται, δεν γίνεται», το ίδιο πιστεύω και για τον συγγραφέα. Είναι μια σπίθα κι αυτή, μια φλόγα που υποφώσκει, και είναι θέμα χρόνου να βγει στην επιφάνεια και να εκφραστεί.

Πάντα έγραφα, πολύ ωραίες εκθέσεις και στο σχολειό… ποτέ μου όμως δε φανταζόμουνα ότι θα έγραφα βιβλία, και μάλιστα ότι θα γνώριζαν τόση επιτυχία. Εννοώ, ότι θα διαβαζόντουσαν πολύ και ότι θα αποκτούσα αναγνωστικό κοινό. Όμως συνέβη και αυτό.

Ουσιαστικά, τα βιβλία μου είναι μια κραυγή – έτσι θα τα χαρακτήριζα. Μια δυνατή φωνή, που στηλιτεύει και καυτηριάζει. Δεν γράφω ερωτικό ή ιστορικό μυθιστόρημα. Μ’ ενδιαφέρει ο άνθρωπος – οι πόθοι του, οι αγωνίες του και τα αδιέξοδά του. Έχω θίξει μέσα απ’ τα βιβλία μου την ενδο-οικογενειακή βία και την κακοποίηση της γυναίκας, τον βιασμό, την ανθρώπινη μοναξιά, την οικονομική ανασφάλεια, την αξία της αγάπης και της προσφοράς… Ο άνθρωπος είναι στο πρώτο πλάνο της θεματολογίας μου.

Τώρα, ναι… έχω τελειώσει ένα ακόμα μυθιστόρημα, ένα βιβλίο που θεωρώ εξ ίσου σημαντικό με τα προηγούμενα. Σ’ αυτό θίγω τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, τη μοναξιά, την αποξένωση και την εγκατάλειψη που βιώνουν αυτοί οι άνθρωποι, όταν πια η ροή της ενεργού ζωής τούς χαρακτηρίζει ως «άχρηστους». Υποθέτω πως θα εκδοθεί στο εγγύς μέλλον.

ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΛΕΙΨΟΥΝ

Η Γωγώ Ατζολετάκη, μιλώντας και για όσα συμβαίνουν στον καλλιτεχνικό κόσμο τον τελευταίο καιρό, με τα τόσα σκάνδαλα σεξουαλικής παρενόχλησης που ξέσπασαν, διακρίνει ότι: «κάποιοι θα είναι πιο προσεκτικοί στο μέλλον… θα φοβούνται πως αν παρεκτραπούν, πιθανώς να υπάρξει μια καταγγελία… αλλά φοβάμαι πως παρόμοιες καταστάσεις δεν πρόκειται να εκλείψουν εντελώς – όχι μόνο στον κόσμο του θεάτρου… Παντού, σε όλους τους χώρους, συμβαίνουν αυτά. Πώς το λέει ο Χατζιδάκης στο τραγούδι τού Κεμάλ ;… «Καληνύχτα, Κεμάλ. Αυτός ο κόσμος δε θ’ αλλάξει ποτέ».

ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Όσο για τις επιπτώσεις της πανδημίας στον χώρο του θεάτρου και το κατά πόσο η πολιτεία στήριξε αυτόν τον κλάδο η Γωγώ Ατζολετάκη μας είπε ότι: «η πανδημία ήταν καταλυτική για το θέατρο. Γενικά, για ό,τιδήποτε φέρει τη σφραγίδα «πολιτισμός». Εγκλωβιστήκαμε, δεν είχαμε τρόπο να εκφραστούμε, και βέβαια, επέτεινε το βιοποριστικό πρόβλημα των ηθοποιών, αυτών που περιμένουν να ζήσουν μόνο από τη δουλειά τους.

Η πολιτεία βοήθησε όσο μπορούσε, φαντάζομαι. Ναι, βοήθησε – δε μας άφησε στο έλεός μας. Μην ξεχνάμε όμως, πως είμαστε ένα φτωχό κράτος, που μόλις που είχε βγει από μια δεκαετή οικονομική κρίση. Η πανδημία μας βρήκε στη χειρότερη στιγμή, πάνω που είχαμε αρχίσει ν’ αναπνέουμε. Τέλος πάντων, έτσι ή αλλιώς, πορευτήκαμε !

Τους νέους και τις νέες που έχουν όνειρο να ασχοληθούν με την υποκριτική παροτρύνει: «Να ασχοληθούν, αν το νιώθουν αδήριτη ανάγκη της ψυχής τους. Αυτό θα τους συμβούλευα. Αν νιώθουν μέγα πάθος και ασίγαστη φλόγα μέσα τους. Αν θεωρούν πως με οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική επιλογή, θα είναι δυστυχισμένοι. Μόνο τότε. Γιατί αυτός ο δρόμος είναι πολύ σκληρός. Έχει πολλή πίκρα και πολλά δάκρυα. Και μεγάλη ανασφάλεια. Γιατί δεν είναι μόνο η επιτυχία, είναι και η επιβίωση. Αν όμως κάποιος/α είναι παθιασμένος/η και αφοσιωμένος/η στο στόχο, και έχει και ταλέντο φυσικά, το σίγουρο είναι ότι θα πετύχει. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να ξέρει από πριν το μέλλον του ούτε τις ευκαιρίες που θα του παρουσιαστούν. Εδώ, μεγάλο ρόλο παίζει και ο παράγοντας «τύχη».

WHO IS WHO

Η Γωγώ Ατζολετάκη σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη.

Στο θεατρικό χώρο κινείται από το 1973 μέχρι σήμερα γόνιμα και δημιουργικά, άλλοτε σε συνεργασία με άλλους παραγωγούς και άλλοτε ως θιασάρχης, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα ρεπερτορίου, που εκτείνεται από την επιθεώρηση μέχρι την αρχαία ελληνική τραγωδία.

Τη διετία 1987-88 συνεργάζεται ως αρθρογράφος-σχολιογράφος με τις εφημερίδες «Εβδόμη» και «Κυριακάτικη Ακρόπολη», ενώ ως κειμενογράφος και παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών έχει συνεργαστεί με τον ΑΝΤΕΝΝΑ, την ΕΡΑ 2, την ΕΡΑ 4, το Γ΄ Πρόγραμμα, τον PLANET, τη ΝΕΤ 105.8 και τον Alpha989.

Έχει ασχοληθεί και με τη μετάφραση θεατρικών έργων από τα αγγλικά. Έργα της που έχουν ανεβεί: «Το φεγγάρι που ματώνει − Blood moon» του Νίκολας Καζάν (θέατρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ, 2001 και 2009) και «Εξαιρετικές περιστάσεις» του Μπέρναρντ Σλέιντ (θέατρο ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ, 2004).

Το 2019 ανέβηκε από το ΘΕ.Σ.Μα (Θεατρικό Εργαστήρι Σπερχειάδας-Μακρακώμης) το πρωτότυπο θεατρικό της έργο «Καλή αντάμωση» σε σκηνοθεσία Κώστα Μέρρα.

Πλούσιο και το συγγραφικό της έργο μέχρι σήμερα. 1989 με το «Προσωπική απόδραση», ακολουθούν : Το «Ηθοποιός, Σκιά και Φως» (1999 και 2006) - το «Σαν άσπρο πούπουλο σ’ απέραντο γαλάζιο» (2000) - «Η φίλη σου, Ροζαλία» (2004) - «Το Ζ της Ζωής» (2009 και 2015) – «12 και 5 αμαρτωλές ιστορίες» (2012) και το «Κι όμως εμείς θα πάμε στον Παράδεισο» (2018).

Ιδιαίτερα έχει δραστηριοποιηθεί στον τομέα «Το θέατρο στην εκπαίδευση». Από το 1998 έως το 2009 διετέλεσε μέλος κριτικής επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας στους Πανελλήνιους Θεατρικούς Αγώνες, και επίσης κατά την τριετία 2005-2008, υπήρξε τακτικό μέλος της επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας για τα Καλλιτεχνικά Σχολεία.

Τον Δεκέμβριο του 2009 βραβεύτηκε από τη Διεθνή Εταιρεία Στήριξης Οικογένειας για τη συμβολή της στο τεράστιο πρόβλημα της γυναικείας και παιδικής κακοποίησης μέσα από τα μυθιστορήματά της «Η φίλη σου, Ροζαλία» και «Το Ζ της ζωής».

Τον Οκτώβριο του 2012 δημιούργησε τη Δράση αλληλεγγύης ΦΙΛΟΚΟSΜΟS, που στηρίζει με είδη διατροφής, ρουχισμό και παιχνίδια, Ιδρύματα και άπορες οικογένειες.

Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Ζει στην Αθήνα, είναι παντρεμένη με το δημοσιογράφο και καθηγητή πανεπιστημίου Στέλιο Συρμόγλου κι έχει μια κόρη, τη Θεοδώρα.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΑΤΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ

Ενδιαφέροντα θέματα και συνεντεύξεις θα βρείτε στα περιεχόμενά και αυτού του τεύχους.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Τ. 47

2. Οι σοκολά γόβες του Κάκαλη δεν φοριούνται … τρώγονται

3. Το Γκιουζέλ του Θ.Ε.Κ.Α έρχεται και στη Δυτική Αθήνα

4. ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΓΩΓΩ ΑΤΖΟΛΕΤΑΚΗ

Ο ηθοποιός γεννιέται! σελ. 4-5

6. ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ

Εκεί που η αλληλεγγύη γίνεται Πράξη και η κοινωνική συνοχή είναι μονόδρομος 6-8

9 ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΕΣ ΠΙΤΕΣ

ΟΠΩΣ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ;

Καρανάτσης στο Περιστέρι… και θα μας θυμηθείτε

10 Πως και γιατί έχουμε ταυτίσει τη συναισθηματική μας ένδεια με την αληθινή στοργή

DIM AND DOR: Γούστο και πρωτοτυπία σελ. 11

12. Η ΦΑΝΟΠΟΙΪΑ ΖΗΚΟΣ γιορτάζειντα 40α της γενέθλια

>ΥΠΟΒΟΛΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ 2021

>Μήπως ήρθε η ώρα να απαλλαχθείτε από την ταλαιπωρία της διαχείρισης της πολυκατοικίας; σελ. 13

ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

>Γυμναστική & σωστή διατροφή βοηθούν στην καύση λίπους

>ΕΝΥΔΑΤΙΚΟΙ ΚΎΒΟΙ ΜΠΆΝΙΟΥ Συνταγή από την «ΒΟΤΑΝΩΝ ΛΟΓΟΣ» για βελούδινο δέρμα σελ. 14

ΚΟΣΜΙΚΟΝ το γαλακτομπούρεκο που ξεχωρίζει σελ. 15

>ΤΟ MOBILAND ήρθε και στην Πετρούπολη

> ΜΝΗΜΕΣ ΔΥΤΙΚΑ: Τέλος εποχής για το θρυλικό ΙΑ' ΑΡΡΕΝΩΝ ΑΘΗΝΩΝ στο Περιστέρι στην οδό Αριστοτέλους. Σελ. 16

ΑΒ SHOP&GO ΣΤΗΝ ΑΓΊΟΥ ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ 146. Η έξυπνη επιλογή στις καθημερινές αγορές σου σελ. 17

ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΒΛΑΧΟΥ

Οι νόμοι και οι κανονισμοί είναι για να τηρούνται, αλλά όχι άκριτα σελ. 18

ΟΥΡΑΝΙΑ ΣΑΓΙΑΚΟΥ

#SAYIT " Στερεότυπα και προκαταλήψεις στην ενδοοικογενειακή βία" σελ 19

Κοινωνίας Δρώμενα στους Δήμους της ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ σελ. 20 – 21 -22

>Νέες προτάσεις από τη Κάβα Αμπελάκι

>Οι ειδικοί στο κρέας βρίσκονται στην Ανθούπολη, το Μπουρνάζι, και το Αιγάλεω σελ. 23

Γεύσεις & ιστορίες από την ΚΡΗΤΗ στην Πετρούπολη σελ. 24- 25

ΜΝΗΜΕΣ ΔΥΤΙΚΑ

1922 – 2022

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή σελ. 26

ΕΊΔΗ ΣΚΊΑΣΗΣ PERFECTION στην προστασία σελ. 27

>Σταθερή Αξία γεύσεων η Ταβέρνα Λεβέντης

>PIZZA STONE αλα Chicago σελ. 28

Στο Αρχοντικό μιλούν όλες τις «γλώσσες» της καλής γεύσης σελ. 29

>ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

>Γινόμαστε χαρούμενοι χορεύοντας σελ. 30

BREAD FACTORY Φέρε το χωριό στην πόλη σελ 31

Το Εργαστήριο Ζαχαροπλαστικής Θ.Ε.Κ.Α κάνει DELIVERY σελ. 32

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΤΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ