Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, μια ημέρα για τον εορτασμό των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και πολιτικών επιτευγμάτων των γυναικών παγκοσμίως., ενώ παράλληλα τονίζει την ανάγκη δράσης και επιτάχυνσης της ισότητας των φύλων. Το 1911 μόνο οκτώ χώρες επέτρεπαν στις γυναίκες να ψηφίσουν, η ίση αμοιβή για ίση εργασία ήταν πρωτόγνωρη, ενώ τα αναπαραγωγικά δικαιώματα ήταν ανύπαρκτα. Από τότε έχουν γίνει μεγάλα και σπουδαία βήματα.

Ενώ κάποτε οι γυναίκες δεν μπορούσαν να ψηφίσουν, τώρα ηγούνται χωρών. Ενώ κάποτε απαγορευόταν να εργαστούν, τώρα διαχειρίζονται εταιρείες. Σχεδόν σε όλο τον Δυτικό κόσμο οι γυναίκες έχουν δικαιώματα που οι παλαιότερες γενεές θα μπορούσαν μόνο να ονειρευτούν, αλλά ακόμα δεν υπάρχει πλήρης ισότητα. Γιατί δεν είμαστε ακόμα εκεί; Γιατί τα δικαιώματα που έχουν οι γυναίκες δεν είναι ασφαλή; Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας είναι μια ευκαιρία να αναγνωρίσουμε τις σύνθετες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν γυναικείοι πληθυσμοί όπως οι έγχρωμες γυναίκες και οι γυναίκες με αναπηρίες και να σταθούμε κοντά τους. Είναι μια ένδειξη αλληλεγγύης προς τις γυναίκες που ζουν σε χώρες, στις οποίες είναι αδύνατο να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Τι πραγματικά εορτάζουμε την ημέρα της γυναίκας;

«Ψωμί και ειρήνη» ήταν το σύνθημα κατά τη διάρκεια μιας απεργίας εν καιρώ πολέμου το 1917. Τέσσερις ημέρες μετά την απεργία, ο τσάρος αναγκάστηκε να παραιτηθεί και η προσωρινή κυβέρνηση χορήγησε στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου.

Το μωβ, το πράσινο και το λευκό είναι τα χρώματα της Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, σύμφωνα με τον ιστότοπο της Ημέρας της Γυναίκας.

Συγκεκριμένα αναφέρεται πως «το μωβ σηματοδοτεί τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια. Το πράσινο συμβολίζει την ελπίδα. Το λευκό αντιπροσωπεύει την αγνότητα, αν και μια αμφιλεγόμενη έννοια».

https://www.youtube.com/watch?v=RPKLnykPgH8

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΟΣΜΟ;

Θα σας πω ένα αποκαλυπτικό ντοκουμέντο για την θέση μας ως γυναίκες στον κόσμο και το κοινωνικό σύνολο. Η γυναίκα, όπως μας την παρουσιάζουν οι Γραφές έχει το ρόλο της και τα κυριαρχικά δικαιώματά της σχεδόν παντού. Η γυναίκα γίνεται μητέρα και ως εκ τούτου έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που πηγάζουν από το μέρος της καρδιάς και που χαρακτηρίζουν την μητρότητα. Είναι ευαίσθητη, συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα και δυναμική και ανθεκτική.

Έμαθα να σας πω για το πρώτο ερωτικό τραγούδι που ακούστηκε ποτέ από ανδρικά χείλη για την γυναίκα: «Αυτό είναι επιτέλους οστό από τα οστά μου και σάρκα από τη σάρκα μου!»…

Αλλά από εκείνο το ερωτικό τραγούδι μέχρι σήμερα η γυναίκα ψάχνει την χαμένη ισότητα και ισοτιμία.

Σε ένα κόσμο που δεν την λυπάται η γυναίκα πασχίζει να βρει την αρχή της ύπαρξής της και αντιστέκεται διαρκώς στις σύνθετες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν γυναικείοι πληθυσμοί όπως οι έγχρωμες γυναίκες και οι γυναίκες με αναπηρίες. Αναζητά δρόμους αλληλεγγύης προς τις γυναίκες που ζουν σε χώρες, στις οποίες είναι αδύνατο να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

«Ψωμί και ειρήνη» ήταν το σύνθημα κατά τη διάρκεια μιας απεργίας εν καιρώ πολέμου το 1917. Τέσσερις ημέρες μετά την απεργία, ο τσάρος αναγκάστηκε να παραιτηθεί και η προσωρινή κυβέρνηση χορήγησε στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου.

Και μετά; Τί έχασε με την κατάκτηση αυτή και τι κέρδισε;

Σήμερα οι ευθύνες των γυναικών έχουν διευρυνθεί. Μετά από τόσες και τόσες διακηρύξεις, η γυναίκα βρίσκεται ακόμη στο στόχαστρο μιας μερίδας κακότροπων ανδρών. Πατέρας, σύζυγος, αδελφός, γιος, αφεντικό όλοι διεκδικούν το πάνω χέρι στη ζωή της.

Μπορεί να νέρωσαν το κρασί τους, επειδή τους ξεπέρασαν τα πράγματα και οι γυναίκες βγήκαν δυναμικά μπροστά διεκδικώντας παιδεία, ελευθερία, ίσα δικαιώματα στην εργασία, εξουσία, οικονομική αυτονομία. Αλλά και πάλι, δυστυχώς, το τέρας καιροφυλακτεί και βγαίνει στην επιφάνεια συχνά, είτε ως σεξουαλικό απωθημένο είτε ως οικονομικό.

Στον 21ο αιώνα και καθημερινώς ακούγονται κακοποιήσεις γυναικών και φόνοι. Σαν ποτέ να μη συμβιβάστηκαν κάποιοι ότι μια γυναίκα τους γέννησε και αυτούς. Και μια γυναίκα θα γεννήσει τα δικά τους τα παιδιά. Ότι και οι γυναίκες είναι άνθρωποι με ίδιες ανάγκες όπως οι ίδιοι.

Η Μαρία Γκίνη, Προϊστάμενη Νοσηλευτικής στο Κέντρο Υγείας Καλυβίων με μεταπτυχιακό

στην Κοινοτική Νοσηλευτική και Νοσηλευτική Δημόσιας Υγείας.

Η κα Ζωή Γιαννάκη, Εκπαιδευτικός και επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης Αλλάζουμε ζωή στο Μαρκόπουλο.

Και η Βανέσα Μαραγκού, Αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία με μεταπτυχιακό στη διαχείριση καταστροφών και κρίσεων από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Μάς δίνουν μέσα από αυτή την ενότητα την δική τους εκδοχή για τον ρόλο των γυναικών στον σημερινό κόσμο.

Ας τις ακούσουμε.

ΕΡΓΑ & ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ

Η Μαρία Γκίνη θέτει το ερώτημα αν στο Δήμο Σαρωνικού έχουν ξεχάσει τί σημαίνει ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ή αν το έχουν μπερδέψει με το «κάνουμε παρέα»;

Στις 19 Φεβρουαρίου 2025 ο Δήμαρχος Σαρωνικού ανάρτησε ένα έργο αναβάθμισης στα Καλύβια Θορικού γράφοντας:

«To 2025 είναι μια χρονιά ορόσημο για τα Καλύβια. Με 10 έργα και παρεμβάσεις ερχόμαστε να αλλάξουμε ριζικά την όψη αυτού του όμορφου χωριού που κοσμεί τα Μεσόγεια, προσδίδοντάς του και πάλι την αυθεντικότητα και τη ζωή που του αξίζει! Η πρώτη μας παρέμβαση ξεκινά από τον περιβάλλοντα χώρο του «Ηρώου», ένα σημαντικό τοπόσημο της περιοχής, καθώς και το κτίριο και τον περιβάλλοντα χώρο του ΚΑΠΗ, το οποίο, σε συνεννόηση με τα μέλη του, σύντομα θα μεταστεγαστεί στην κεντρική πλατεία, μετατρέποντάς το σε ένα ζωντανό «κύτταρο» του κέντρου των Καλυβίων.

Ο περιβάλλοντας χώρος του Ηρώου, ύστερα από παρεμβάσεις που περιλαμβάνουν την περαιτέρω ανάδειξη του παρόντος μνημείου, νέες φυτεύσεις και μεταφύτευση των παλαιών δέντρων σε άλλα σημεία του χωριού, θα αποκτήσει την όψη που αρμόζει σε αυτό το σημαντικό τοπόσημο της περιοχής μας. Παράλληλα, το κτίριο του ΚΑΠΗ, θα μετατραπεί σε έναν ζωντανό χώρο πολιτισμού για τα Καλύβια και όλο το Σαρωνικό, ενώ πλησίον του πρόκειται να δημιουργήσουμε το 1ο δημοτικό πάρκινγκ των Καλυβίων. Παρεμβάσεις που προβλέπεται να έχουν ολοκληρωθεί έως την 25η Μαρτίου, ώστε όλοι μαζί να γιορτάσουμε σε έναν νέο, ανανεωμένο χώρο την Εθνική μας Εορτή! Οι παραπάνω παρεμβάσεις, καθώς και όσα ακόμη έργα προβλέπεται να υλοποιηθούν εντός του 2025 πρόκειται σύντομα να ανακοινωθούν σε μία εκδήλωση αφιερωμένη στην αναγέννηση των Καλυβίων, την οποία οραματιζόμαστε και σχεδιάζουμε, ενώ δύο δημόσιες διαβουλεύσεις προβλέπονται σύντομα για τις δύο εμβληματικές αναπλάσεις που πρόκειται να υλοποιηθούν, την ανάπλαση της Κεντρικής Πλατείας των Καλυβίων και την ανάπλαση του Περιφερειακού.

Όλοι μαζί, σχεδιάζουμε ένα νέο μέλλον για το τόπο μας, δίνοντας σταδιακά νέα πνοή σε όλες τις Κοινότητες του Δήμου μας!»

Η ανάρτηση αυτή είχε: «1,5 χιλ. προβολές» όπως χαρακτηριστικά δηλώνονται στην δημοσίευση και πολλά like και θαυμαστικά και μπράβο.

Σήμερα ωστόσο 08/03/2025 μια άλλη ανάρτηση στο διαδίκτυο, αυτή τη φορά από την κυρία Γκίνη Μαρία άνοιξε το θέμα των νομότυπων ενεργειών για την ανακαίνιση του κτιρίου του ΚΑΠΗ.

Συγκεκριμένα η ανάρτηση της κας Γκίνη, αφού δεν έλαβε απάντηση στον σχολιασμό της προηγουμένως στην ανάρτηση για το έργο, απευθύνθηκε στην πρώην Πρόεδρο του ΝΠΔΔ Αριστόδικος κα Δήμητρα Ράπτη με φωτογραφίες από το χώρο:

«Ερώτηση προς την κυρία Δήμητρα Ράπτη Dimitra Rapti ως τελευταία πρόεδρος του Αριστόδικου.

Το κτήριο που φιλοξενεί το πρώτο ΚΑΠΗ Καλυβίων ήταν νοικιασμένο ή όχι;

Εγώ θυμάμαι πολύ καλά ότι ως δημοτική σύμβουλος είχα ψηφίσει μισθώματα για αυτό. Είναι ή δεν είναι νοικιασμένο; Εχθές είδα ότι γίνονται δημοτικά έργα τόσο στο κτήριο όσο και στον προαύλιο χώρο που είναι αρκετά μεγάλος. Μας το δώρισαν; Το αγοράσαμε; Τι ακριβώς γίνεται; Παρακαλώ πολύ θα ήθελα να μάθω. Ευχαριστώ.

(Έχω θέσει δημόσιο ερώτημα εχθές στην ανακοίνωση του Δημάρχου αλλά δεν απαντήθηκε. Αυτό για να μην τολμήσει κανείς να μιλήσει για αντιπολίτευση. Δεν υπάρχει καμία τέτοια σκέψη στο κεφάλι μου. Τι ψήφιζα εγώ τόσα χρόνια θέλω να μάθω)»

Έσπευσε να απαντήσει ο Δήμαρχος κος Παπαχρήστου κοινοποιώντας στους ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ, τα εξής: (τα bold δικά μας)

«Καλημέρα Μαρία.

Το σχόλιό σου στην ανάρτησή μου μου είχε διαφύγει, λόγου του όγκου των μηνυμάτων και των υποχρεώσεών μου. Παρόλα αυτά το τηλέφωνό μου είναι στη διάθεσή σου, όπως γνωρίζεις για οποιαδήποτε επικοινωνία.

Ο χώρος έχει ενεργό μίσθωμα για τα επόμενα χρόνια. Μετά από ψηφοφορία που έγινε, τα μέλη του ΚΑΠΗ αποφάσισαν τη μεταφορά τους σε έναν μεγαλύτερο χώρο και έτσι επιλέξαμε να διατηρήσουμε το χώρο αυτό, ιδρύοντας ένα Λαογραφικό Μουσείο που είχε τόσο ανάγκη ο τόπος μας, αξιοποιώντας παράλληλα τον προαύλιο χώρο για τη δημιουργία δημοτικού πάρκινγκ, όπως έχουμε ήδη ανακοινώσει στους δημότες.

Οι εργασίες που πραγματοποιούμε με ίδιους πόρους και προσωπικό του Δήμου μας είναι απαραίτητες για την ασφάλεια των επισκεπτών και τη μεταμόρφωση του χώρου σε ένα νέο σημείο αναφοράς για τα Καλύβια.»

Ακολούθησε συζήτηση μεταξύ του Δημάρχου και της κας Γκίνη. Η κα. Γκίνη ρώτησε αν «έχει ανανεωθεί το συμβόλαιο έτσι που να επιτρέπει τις παρεμβάσεις από πλευράς Δήμου;» Εξηγώντας ότι «κάποτε στην Ανάβυσσο έγιναν εργασίες στην Λεωφόρο Καραμανλή χωρίς αποφάσεις τοπικού και δημοτικού συμβουλίου και τρέχαμε όλοι. Ελπίζω λοιπόν να έχει διασφαλιστεί η νομιμότητα για τα έργα, τα οποία επαναλαμβάνω, ότι είναι πολύ καλά.»

Ο Δήμαρχος της επιβεβαιώνει ό,τι: «Μαρια Γκινη Μαρία το μίσθωμα παραμένει ενεργό. Επιτρέπονται από εμάς οι παρεμβάσεις (όχι απλά επιτρέπονται αλλά είναι και επιβεβλημένες, καθώς γνωρίζεις την κατάσταση που βρισκόταν το κτίριο για πολλά χρόνια).

Για το εγχείρημα του Α' Δημοτικού, που είχε προταθεί στο παρελθόν, δεν εξασφαλίστηκε ποτέ η χρηματοδότηση.

Παρόλα αυτά, επιλέξαμε να μην εγκαταλείψουμε την ιδέα δημιουργίας Λαογραφικού Μουσείου στην περιοχή και να αξιοποιήσουμε την μεταφορά του Α' ΚΑΠΗ, για τη δημιουργία του χώρου αυτού σε αυτό το ιστορικό κτίριο, για το οποίο καταβάλλουμε ένα πάρα πολύ μικρό ενοίκιο.»

Και έρχεται η απάντηση της κας. Δήμητρας Ράπτη που άφησε άφωνη την κα Γκίνη όπως θα έπρεπε να αφήσει άφωνους όλους όσοι ασχολούνται με τα κοινά και τα δρώμενα στον Δήμο Σαρωνικού: (τα bold δικά μας)

«Dimitra Rapti

Μέλος με κορυφαία συνεισφορά

Καλημέρα ,

Ο εν λόγω χώρος που στεγάζεται το Α' Καπή Καλυβίων, χώρος 90 τ.μ. σύμφωνα με το μισθωτήριο έχει ενεργή σύμβαση έως και τις 31/7/2025. Ο προαύλιος πίσω χώρος δεν είναι εντός του ενεργού μισθωτηρίου.

Κατά τους 14 μήνες της νέας διοίκησης δεν έχει έρθει στο Δημοτικό Συμβούλιο, ούτε στην δημοτική επιτροπή κάποια τροποποίηση ή ανανέωση. Παρεμβάσεις επιτρέπονται μόνο στον μισθωμένο χώρο, εφόσον βέβαια έχουν τη σύμφωνη γνώμη του εκμισθωτή.

Δεδομένων των παραπάνω αντιλαμβάνεται κάποιος Μαρια Γκινη ότι οποία παρέμβαση γίνεται χωρίς να έχουν καλυφθεί- πραγματοποιηθεί, για ακόμη μια φορά, οι απαιτούμενες νομικές ενέργειες. Οπότε δαπανά χρήματα ο Δήμος χωρίς τις βασικές προϋποθέσεις και χωρίς διασφάλιση και των δύο εμπλεκομένων μερών, εκμισθωτή και μισθωτή. Και φυσικά αν παρακολουθήσει κάποιος και το τελευταίο τοπικό συμβούλιο Καλυβιών (το οποίο και επισυνάπτω, όπως και φωτογραφία του τελευταίου μισθωμάτων με ΑΔΑ) θα διαπιστώσει ότι το θέμα δεν ήταν εις γνώσης τους.

Όπως σωστά ανέφερες Μαρία , η πρόθεση των προηγούμενων διοικήσεων ήταν το λαογραφικό μουσείο να γίνει σ ένα ιστορικό και εμβληματικό σημείο του τόπου μας, το 1ο Δημοτικό Καλυβίων και όχι σ ένα ακόμη μισθωμένο χώρο.

Στη διάθεσή σου για όποια άλλη ερώτηση.

https://youtu.be/9qKHV9dFgBg?si=IztJlnLJtr-M3mpV»

Η Μαρία Γκίνη, που ούτως ή άλλως διακρίνεται για την ευθύτητα και την μαχητικότητά της ρωτάει την κα. Ράπτη: «Δηλαδή Dimitra Rapti μου λες ότι εσείς είδατε το έργο στο δρόμο όπως και το θεατράκι στις παράλιες; Παρακαλώ να μου απαντήσουν και οι υπόλοιποι της αντιπολίτευσης. Μου λέτε ότι το μίσθωμα λήγει 31/7/2025 και αφορά μόνο το οίκημα;»

Η κα. Ράπτη απαντά ότι το είδαν όπως όλα τα βιντεάκια του Δημάρχου και ότι: «Δυστυχώς Μαρία μου ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως αντιπολίτευση, εκτός των άλλων, είναι ότι δεν λαμβάνονται υπόψιν καθόλου τα κοινοτικά και δημοτικά συμβούλια και δεν υπάρχουν αντίστοιχες αποφάσεις. Το μίσθωμα για τα 90τμ και μόνο του κτιρίου λήγει στις 31/7/2025.»

Όσο για το πώς γίνονται έργα στον χώρο εκτός κτιρίου; Η κα. Ράπτη απάντησε τα εξής: «Μαρια Γκινη άγνωστο για την ώρα. Αν θέλει μπορεί να μας απαντήσει ο Δήμαρχος Δημήτρης Παπαχρήστου ή η πρόεδρος της Κοινότητας κα Labrini Lazari.»

Η κα Γκίνη εκφράζει την θλίψη της για όσα διαδραματίζονται χωρίς αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου. Ζητάει και την άποψη όλων των υπολοίπων : «Θα ήθελα να ακούσω και την θέση του κου Xristos Tsigaridas , Xristos Raptis και του κου Jannis Kyriakopoulos και βεβαίως του κ Παναγιώτης Δούρος ο οποίος είναι ανεπίσημος εκφραστής της μείζονος αντιπολίτευσης. Αν υποθέσουμε ότι η Δημοτική η δημοτική αρχή κάνει λάθος εσείς που είσαστε; Αφήνω έξω τους νεοεκλεγμένους Δημοτικούς συμβούλους γιατί πιθανόν να νόμιζαν ότι μας ανήκει το κτήριο.»

Η κα. Ράπτη αφού εξηγεί ότι «Παρακολουθώ, επεμβαίνω, κανω τις τοποθετήσεις μου για όλα, όπως και άλλοι συνάδελφοι. Πολλές φορές εκλαμβάνεται από κάποιους ως εμπάθεια, το ότι επιζητούμε την νομιμότητα, τη διαφάνεια και την ορθότητα αλλά αυτός είναι ο ρόλος της αντιπολίτευσης και δεν είναι πάντα αρεστός. Θέλω και εύχομαι η παρέμβαση στο Ηρώων μας να το κάνει ακόμα πιο όμορφο και ελπίζω η διοίκηση να καλύψει τα τυπικά σκέλη για τον γειτονικό χώρο.»

Και η Μαρία Γκίνη αναρωτιέται αν αυτή είναι η απάντησή της στα διαπιστωθέντα παραπάνω και επισημαίνει: «Αν εσάς σας καλύπτει εγώ δεν περισσεύω αλλά δεν διοικώ. Όταν αρχίζει ένα έργο οφείλει να είναι καλυμμένο. Και πότε θα πάρετε αποφάσεις στο δημοτικό και στο τοπικό συμβούλιο όταν τελειώσει; Έχετε δει τους όρους; Συμφωνείτε; Είναι προς το συμφέρον της κοινότητας; Με τι δεσμεύσεις προχωράει; Τι έγινε ρε παιδιά ξεχάσαμε τι ρόλο έχει το δημοτικό συμβούλιο; Εγώ από την αντιπολίτευση ολόκληρη θέλω απαντήσεις. Εκτός εάν ολόκληρος ο δήμος είναι ένας άνδρας; Μπράβο του τότε.»

Κοινοποιούμε με την σειρά μας τα δρώμενα μέχρι 2:45 της 8 Μάρτη 2025 γιατί η ουσία του όλου θέματος είναι ότι: το έργο δεν έχει περάσει ως σήμερα από Δημοτικό ούτε Τοπικό Συμβούλιο. Καταργεί κάθε έννοια Δημοκρατίας ακόμα και εάν είναι με αυτεπιστασία.

5 επώνυμες Γυναίκες υπογράφουν το τετράπτυχο της ύπαρξής τους

Μέσα απο την εφημερίδα ΣΑΡΩΝΙΚΟΣNEWS γυναίκες έχουν μιλήσει για την ισότητα, τη δικαιοσύνη, τον αλληλοσεβασμό και την ασφάλεια που αποτελούν και το τετράπτυχο της ύπαρξής κάθε γυναίκας. Μιλώντας λοιπόν, σήμερα, για την αφιερωμένη στην ΓΥΝΑΙΚΑ ημέρα, σάς παραθέτουμε αποσπάσματα από ομιλίες και άρθρα γυναικών που υπερασπίζονται με σθένος την ισότητα και τη πραγμάτωσή της στην κοινωνία.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΑΦΕΙΡΑ, Κλινική Ψυχολόγος M.Sc.,εκπρόσωπος την W.I.N HELLAS:HELLAS:

Όσον αφορά τα στατιστικά στοιχεία της W.I.N HELLAS,την οποία εκπροσωπώ, αναφέρουν ότι το πρώτο τηλεφώνημα που κάνουν οι γυναίκες στον Οργανισμό μας γίνεται αφού έχουν κακοποιηθεί ποικιλοτρόπως τουλάχιστον 33 φορές! Η βία σε μία οικογένεια, η βία που βιώνει μια γυναίκα διαποτίζει όλες τις εκφάνσεις της ζωής της. Έχει επίδραση όχι μόνον στην ίδια την γυναίκα αλλά και στα παιδιά της και στη σχέση με τα παιδιά της. Όσο κι αν προσπαθεί να τα προστατέψει, εάν η ίδια δεν προστατέψει τον εαυτό της, δεν θα τα καταφέρει.
Συχνά δε, επειδή τα θύματα δεν αναγνωρίζουν τι συμβαίνει, πολλές φορές περνούν χρόνια για το συνειδητοποιήσουν σε τι είδους σχέση έχουν εμπλακεί και τι είναι αυτό που πραγματικά διαδραματίζεται και πως θα βγουν από αυτό.                                                                       

Από την ομιλία της στην γιορτή της μητέρας που διοργάνωσε η ΣΑΡΩΝΙΚΟΣNEWS  και ο ΑΟΛ με την ευγενική χορηγία της ΑΙΓΕΑΣ, στις 11 Μαΐου 2019

 

ΜΑΡΙΑ ΓΚΙΝΗ, Νοσηλεύτρια MSc «Κοινοτικής Νοσηλευτικής και Νοσηλευτικής Δημόσιας Υγείας». – Ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος:

Η βία και η κακοποίηση από τα πανάρχαια χρόνια κρύβονται μέσα στις οικογένειες. Κρύβονται μέσα στις πεποιθήσεις και πολλές φορές θεωρήθηκαν « φυσιολογική» συμπεριφορά. .... Ας διορθώσουμε τα κακώς κείμενα κάνοντας μια βαθιά τομή μέσα μας και μια βόλτα στις συμπεριφορές μας απαιτώντας το κράτος αρωγό. Ο κάθε Δήμος ελπίζω και εύχομαι να εξασφαλίσει δομές ψυχοεκπαίδευσης και ψυχοθεραπείας για τον πληθυσμό της ευθύνης του.Να ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ, πριν το μαχαίρι φτάσει στο κόκκαλο, κυριολεκτικά.

Από δημoσίευμα στην ΣΑΡΩΝΙΚΟΣNEWS

ΒΑΝΙΤΑ ΣΩΦΡΟΝΗ, Πρόεδρος Δ.Ε.Ε.Π Ανατολικής Αττικής Νέας Δημοκρατίας:

...η ασφάλεια των γυναικών δεν αφορά μόνον τη νομοθεσία και τις δομές για την αποτελεσματικότερη στήριξη των θυμάτων, αλλά και τις έγκαιρες προληπτικές παρεμβάσεις. Η πρόληψη δεν είναι στενή κρατική υπόθεση, δεν αφορά μόνον και ποτέ δεν αφορούσε μόνον μια κυβέρνηση. Η πρόληψη απαιτεί έναν συντονισμό πολιτικό, κοινωνικό, υπηρεσιακό, απαιτεί τη συνεργασία πολλών διαφορετικών φορέων, απαιτεί δράσεις στο σχολείο, στην οικογένεια, στο χώρο εργασίας. Απαιτεί τελικά τη συμμετοχή της ίδιας της κοινωνίας....Είμαι τέλος σίγουρη ότι οι ίδιες οι τοπικές κοινωνίες θα μετέχουν ενεργά, ώστε το «Έως Εδώ» να μη παραμείνει σύνθημα αλλά στάση ζωής. 

Από ομιλία της δημοσιευμένη στην εφημερίδα ΣΑΡΩΝΙΚΟΣNEWS

 

ΕΛΕΝΗ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ, Γυμνάστρια:

Η γυναίκα έχει απίστευτη δύναμη αρκεί να το καταλάβει και να τη διοχετεύσει σωστά. Να φτιάξει έτσι τον πυρήνα της οικογένειας και την δυναμική της και να κλείσει την πόρτα του σπιτιού της, να την προστατεύσει και να την οχυρώσει. 

Από την συνεντευξη της στο περιοδικό All4FAMILY

 

 

 

ΟΥΡΑΝΙΑ ΣΑΓΙΑΚΟΥ, Δικηγόρος LLM -MBA, Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια Υπ. Δικαιοσύνης, Ιδρύτρια #SAYIT :

Καταλυτικό παράγοντα στην απόφαση μίας γυναίκας να μιλήσει ή να καταγγείλει την κακοποιητική πράξη αποτελεί ο κοινωνικός στιγματισμός ο οποίος δρα, πάντα και χωρίς εξαίρεση, αποτρεπτικά. Από μικρά παιδιά διδασκόμαστε «τα εν οίκω μη εν δήμω», ωστόσο ένα περιβάλλον τρόμου, καταπίεσης και εξαθλίωσης δύσκολα ονομάζεται οίκος. Οι γυναίκες θύματα, συχνά δεν βρίσκουν συμπαράσταση ούτε από το οικογενειακό τους περιβάλλον, αφού τις προτρέπουν «να μην χαλάσουν το σπίτι τους», να σκεφτούν «τι θα πει ο κόσμος» και η διαιώνιση της κατάστασης έρχεται με το «εγώ άντεξα για εσάς…εσύ γιατί δεν κάνεις το ίδιο;». Με τον βομβαρδισμό της κακοποιημένης γυναίκας από αποτρεπτικές απόψεις όπως οι ανωτέρω, οδηγείται στην πεποίθηση ότι απέτυχε, με αποτέλεσμα να μην επιθυμεί να κάνει γνωστή την κατάστασή της με οποιονδήποτε τρόπο. .... 

Ωστόσο, ο μεγαλύτερος αποτρεπτικός παράγοντας για μία γυναίκα θύμα κακοποίησης είναι τα αντίποινα που απειλείται συχνά ότι θα δεχτεί αν τολμήσει να μιλήσει ή να κινηθεί δικαστικά ενάντια στον κακοποιητή. Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι στην αναζήτηση δικαίωσης και στην επιθυμία τους για απελευθέρωση, τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας βρίσκουν εμπόδια και «κλειστές πόρτες» από την έλλειψη φορέων στήριξης, την απαξίωση από την οικογένεια και το γραφειοκρατικό χάος που επικρατεί στο Ελληνικό δημόσιο, ενώ παράλληλα αναγκάζονται να διαχειριστούν την κακοποιητική συμπεριφορά και την απειλή νέων και σφοδρότερων επιθέσεων.

Από άρθρο της δημοσιευμένο στην εφημερίδα Σελίδες ΔΥΤΙΚΑ με τίτλο:"Στερεότυπα και προκαταλήψεις στην ενδοοικογενειακή βία"

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Covid-19 : Μετά το δόξα τω Θεώ ξανά Παναγία μου βόηθα…

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΣΩΤ. ΓΚΙΝΗ , Νοσηλεύτρια MS(c) Κοινοτικής νοσηλευτικής

και Νοσηλευτικής Δημόσιας υγείας – Γραφέας

Και τι θα μας πεις εσύ εδώ παραπάνω απ΄ αυτά που ήδη ξέρουμε; Ίσως αυτή να είναι η πρώτη σκέψη σου ξεκινώντας να διαβάσεις τούτες τις αράδες. Η αλήθεια είναι ότι κάτι έχω να σου πω.

Ξέρεις περάσαμε τα ίδια όλο τούτο το διάστημα. Δεν σκεφτήκαμε όμως ακριβώς με τον ίδιο τρόπο από την αρχή. Την ώρα που εσύ φοβήθηκες πολύ (και δικαίως) εμείς δεν προλάβαμε να φοβηθούμε . Δεν έφτανε ο χρόνος . Έπρεπε να ετοιμάσουμε το περιβάλλον που θα σε υποδεχόταν όταν ο ιός θα χτυπούσε στη γειτονιά, στην πόλη ή στην οικογένεια σου. Κάπως έτσι ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2020 η πανδημία στην χώρα μας και σε όλο τον κόσμο.

Η επιστήμη μου (η νοσηλευτική) δεν εξέτασε καθόλου που ανήκεις. Δηλαδή εάν είσαι από αυτούς που πίστευαν στην ύπαρξη του ιού ή όχι. Εμείς είμαστε εκπαιδευμένοι να βλέπουμε το σύμπαν στον έναν άνθρωπο και όχι τον άνθρωπο στο σύμπαν. Μιλήσαμε για μέτρα ατομικής ευθύνης γνωρίζοντας από την αρχή ότι δεν έχουμε φάρμακο για να αντιμετωπίσουμε τον ιό. Στον πρώτο εγκλεισμό κατανοήσαμε την μοναξιά και την αλλαγή του τρόπου ζωής στην καθημερινότητα σου (και της δικής μας πίστεψε με). Σταθήκαμε δίπλα σε κάθε άνθρωπο με ψυχραιμία και υψηλό αίσθημα ευθύνης. Παρακολουθούσαμε μαζί με εσένα την εξέλιξη της νόσου. Είδαμε πως αρκετοί αναθάρρησαν μόλις έπεσαν τα ποσοστά το καλοκαίρι του 2020 και σε συμβουλέψαμε πως δεν έχουμε τελειώσει με τον ιό επειδή εσύ δεν είχες κολλήσει ενώ ο φίλος σου που βρέθηκε θετικός πέρασε τον ιό στο σπίτι. Σου είπαμε πως αυτό δεν συμβαίνει με όλους και δεν είναι κανόνας γι αυτό να προσέχεις και να συνεχίζεις να ζεις χωρίς φόβο μεν αλλά με λογική δε όσον αφορά στην μεταδοτικότητα του ιού. Και με την έναρξη του φθινοπώρου του 2020 οι δείκτες μολύνσεως ανέβηκαν στα ύψη . Δυστυχώς είχαμε επαληθευτεί.

Δεύτερος εγκλεισμός. Φανερή πλέον η κούραση και η ανησυχία. Αρκετοί συνάνθρωποί μας, ασθενείς, οδηγήθηκαν στις νοσοκομειακές κλίνες. Άλλοι στάθηκαν τυχεροί, άλλοι όχι. Και εκείνοι που πέρασαν την νόσο στο σπίτι ήταν αρκετά ανήσυχοι και πολύ προβληματισμένοι. Είχαν πλέον να διαχειριστούν την ίδια την οικογένεια (παιδιά, ηλικιωμένοι γονείς, μέλη της οικογένειας με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα και ο Covid-19 να εμφανίζεται σε ένα μέλος αυτής). Επίσης προέκυψαν και οικονομικά θέματα προερχόμενα   από την διαταραχή της καθημερινότητας και βέβαια δεν σταμάτησαν οι άλλες ασθένειες. Με την αγωνία να κορυφώνεται κάπου εκεί στην αρχή του 2021 ήρθε το εμβόλιο. Ήμασταν οι πρώτοι που εμβολιαστήκαμε. Ποιος σου είπε ότι δεν κάναμε δεύτερες και τρίτες σκέψεις πριν πάμε; Λάθος κάνεις εάν το σκέφτηκες αυτό. Και βέβαια αναρωτηθήκαμε και βέβαια ψάξαμε. Είμαστε άνθρωποι ξέρεις και εμείς. Είδαμε όμως ξεκάθαρα ότι δεν είχαμε άλλο δρόμο για ΜΑΣ και για ΣΕΝΑ. Γιατί εμείς δεν αφήσαμε ποτέ τον ασθενή να φύγουμε …. οποιοδήποτε νόσημα και εάν είχε, μεταδοτικό ή μη.

Σε 500 λέξεις τι να σου πω αλήθεια; Σήμερα το ημερολόγιο δείχνει 23 Αυγούστου 2021. Βάση του Π.Ο.Υ. τα επιβεβαιωμένα κρούσματα ανά την Γη είναι 211.373.303 Οι θάνατοι είναι 4.424.341 και έχουν χορηγηθεί 4.562.256.778 δόσεις εμβολίου. Αυτήν την στιγμή που γράφω τα θετικά κρούσματα παρουσιάζουν ραγδαία αύξηση. Δεν έχουμε μελέτες από τους ανθρώπους που αντιμετώπισαν την νόσο σπίτι τους. Δεν γνωρίζουμε δεδομένα από τους ασυμπτωματικούς ασθενείς. Υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα όπως: τι έπαιξε ρόλο και οι συμπτωματικοί κέρδισαν τον ιό; Με ποιον μηχανισμό αντέδρασε ο οργανισμός τους ; Και τον έχουν όντως κερδίσει; Έχουμε δρόμο μπροστά μας. Ο Covid-19 είναι παρόν. Ακολούθησε τα γνωστά μέτρα (μάσκα- απόσταση- πλύσιμο χεριών). Εγώ θα σε συμβούλευα να εμβολισθείς. Εσύ πάλι είσαι ελεύθερος να επιλέξεις. Δώσε χρόνο στην ζωή και στην επιστήμη. Κάνε στόχο να πάρουμε την ζωή μας πίσω .

Συγχώρεσε με που σου γράφω στο δεύτερο ενικό. Δεν συνηθίζεται στην γραφή μα εγώ σε βλέπω πάντα διπλά μου ως τον πιο δικό μου άνθρωπο και ας μην με γνωρίζεις εσύ προσωπικά…